ഭഗവത് ഗീത - അദ്ധ്യായം 2 - ശ്ലോകങ്ങൾ 21 - 30

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 21 ( വിവരണം 8:30 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം -21

വേദാവിനാശിനം നിത്യം
യ ഏനമജമവ്യയം
കഥം സ പുരുഷഃ പാർത്ഥ!
കം ഘാതയതി ഹന്തി കം?

ഹേ പാർത്ഥ! = അല്ലയോ അർജ്ജുന,
യഃ. = യാതൊരുവൻ
എനം = ഇവനെ (ആത്മാവിനെ)
അജം  = ജനനമില്ലാത്തവനായും
നിത്യം = എന്നുമുള്ളവനായും
അവ്യയം = ക്ഷയമില്ലാത്തവനായും
അവിനാശിനം = നാശമില്ലാത്തവനായും
വേദ = അറിയുന്നുവോ
സഃ പുരുഷഃ  = ആ പുരുഷൻ
കം  = ആരെ
കഥം  = എങ്ങനെ
ഹന്തി  = കൊല്ലുന്നു?
കം = ആരെ
ഘാതയതി  = കൊല്ലിക്കുന്നു?

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 22 ( വിവരണം 10:08 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 22

വാസാംസി ജീർണ്ണാനി യഥാ വിഹായ
നവാനി ഗൃഹ്ണാതി നരോ പരാണി
തഥാ ശരീരാണി വിഹായ ജീർണ്ണാ_
ന്യന്യാനി സംയാതി നവാനി ദേഹീ.

നരഃ  = മനുഷ്യൻ
യഥാ  = എപ്രകാരം
ജീർണ്ണാനി  = പഴകിയ
വാസാംസി  = വസ്ത്രങ്ങളെ
വിഹായ  = ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട്
നവാനി  = പുതിയ
അപരാണി = വേറെ (വസ്ത്രങ്ങളെ)
ഗൃഹ്ണാതി = സ്വീകരിക്കുന്നുവോ
തഥാ  = അപ്രകാരം
ദേഹീ = ദേഹത്തോട് കൂടിയ ആത്മാവ്
ജീർണ്ണാനി  = ജീർണ്ണിച്ചവയായ
ശരീരാണി  = ശരീരങ്ങളെ
വിഹായ  = ഉപേക്ഷിച്ച്
നവാനി.  = പുതിയതായ
അന്യാനി  = വേറെ (ശരീരങ്ങളെ)
സംയാതി  = പ്രാപിക്കുന്നു.

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 23 - (വിവരണം 9:35 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 23

നൈനം ഛിന്ദന്തി ശസ്ത്രാണി
നൈനം ദഹതി പാവകഃ
ന ചൈനം ക്ലേദയന്ത്യാപോ
ന ശോഷയതി മാരുതഃ

(ന, ഏനം, ഛിന്ദന്തി,ശസ്ത്രാണി
ന, ഏനം, ദഹതി, പാവകഃ
ന, ച, ഏനം ക്ലേദയന്തി, ആപഃ
ന ശോഷയതി മാരുതഃ)


ഏനം  = ഇവനെ
ശസ്ത്രാണി =ആയുധങ്ങൾ
ന ഛിന്ദന്തി  = മുറിക്കുന്നില്ല
പാവകഃ  = അഗ്നി
ഏനം  = ഇവനെ
ന ദഹതി = ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ല
ആപഃ  = ജലം
ഏനം  = ഇവനെ
ന ക്ലേദയന്തി = നനയ്ക്കുന്നില്ല
മാരുതഃ  = വായു
ന ശോഷയതി, ച = ശോഷിപ്പിക്കുന്നതുമില്ല

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 24 ( വിവരണം 8:46 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 24

അച്ഛേദ്യോ യമദാഹ്യോയ-
മക്ലേദ്യോ ശോഷ്യ ഏവ ച
നിത്യഃ സർവ്വഗതഃ സ്ഥാണു -
രചലോ യം സനാതനഃ

അയം  = ഇവൻ (ഈ ആത്മാവ്)
അച്ഛേദ്യഃ = മുറിക്കത്തക്കവനല്ല
അയം. = ഇവൻ
അദാഹ്യഃ = ദഹിപ്പിക്കത്തക്കവനല്ല
അയം.  = ഇവൻ
അക്ലേദ്യഃ. = നനയ്ക്കത്തക്കവനല്ല
അശോഷ്യഃഏവ ച = ശോഷിപ്പിക്കത്തക്കവനുമല്ല.
അയം  = ആത്മാവ്
നിത്യഃ  = നിത്യനും
സർവ്വഗതഃ. = ഏങ്ങും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനും
സ്ഥാണുഃ  = സ്ഥിര സ്വഭാവിയും
അചലഃ.  = ചലിക്കാത്തവനും
സനാതനഃ.  = അനാദിയായവനും ആകുന്നു

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 25 - ( വിവരണം 9:26 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 25

അവ്യക്തോ യമചിന്ത്യോ യ-
മവികാര്യോ യമുച്യതേ
തസ്മാദേവം വിദിത്വൈനം
നാനുശോചിതുമർഹസി.

അയം  = ഇവൻ (ആത്മാവ്)
അവ്യക്തഃ = വ്യക്തനല്ല (ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് വിഷയമല്ല )
അയം = ഇവൻ
അചിന്ത്യഃ = ചിന്താഗോചരനല്ല
അയം = ഇവൻ
അവികാര്യഃ = വികാരപ്പെടത്തക്കവനല്ല
(ഇതി) = എന്ന്
ഉച്യതേ  = പറയപ്പെടുന്നു
തസ്മാത്ഃ = അതു കൊണ്ട്
ഏവം = ഇപ്രകാരം
ഏനം  = ഇവനെ (ഈ ആത്മാവിനെ)
വിദിത്വാ = അറിഞ്ഞിട്ട്
അനുശോചിതും = ദു:ഖിക്കാൻ
ന അർഹസി  = നീ അർഹനല്ല

---

ഭഗവദ്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 26, 27 ( വിവരണം 15:52 മിനിറ്റ്)



ശ്ലോകം -26

അഥ ചൈനം നിത്യജാതം
നിത്യം വാ മന്യസേ മൃതം
തഥാപി ത്വം മഹാബാഹോ!
നൈവം ശോചിതുമർഹസി.

അഥ വാ  = അല്ലെങ്കിൽ
ഏനം = ഇവനെ (ആത്മാവിനെ)
നിത്യജാതം = എന്നും ജീവിക്കുന്നവനെന്നും
നിത്യം മൃതം ച   = എന്നും മരിക്കുന്നവനെന്നും ആണ്
മന്യസേ  = നീ കരുതുന്നത്
തഥാ അപി  = എന്നാൽ പോലും
മഹാബാഹോ! = ഹേ, പരാക്രമശാലിൻ
ത്വം ഏവം = നീ ഇങ്ങനെ
ശോചിതും = ദു:ഖിക്കാൻ
ന അർഹസി  = പാടില്ലല്ലോ (അവകാശപ്പെടുന്നില്ല)

---

ശ്ലോകം - 27

ജാതസ്യ ഹി ധ്രുവോ മൃത്യു:
ധ്രുവം ജന്മ മൃതസ്യ ച
തസ്മാദപരിഹാര്യേ /ർത്ഥേ
ന ത്വം ശോചിതുമഹസി.

ഹി = എന്തെന്നാൽ
ജാതസ്യ = ജനിച്ചവന്
മൃത്യു: = മരണം
ധ്രുവ: = തീർച്ചയാണ്
മൃതസ്യ = മരിച്ചവന്
ജന്മ ച = ജനനവും
ധ്രുവം  = തീർച്ചയാണ്
തസ്മാത്  = അതിനാൽ
അപരിഹാര്യേ= പരിഹാരമില്ലാത്ത
അർത്ഥേ = ഇക്കാര്യത്തിൽ
ത്വം  = നീ
ശോചിതും  = ദു:ഖിക്കാൻ
ന അർഹസി   = പാടില്ല. ( അവകാശപ്പെടുന്നില്ല)

---

ഭഗവദ്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം -  28 ( വിവരണം 9:19 മിനിറ്റ് )




ശ്ലോകം - 28

അവ്യക്താദീനി ഭൂതാനി
വ്യക്തമദ്ധ്യാനി ഭാരത!
അവ്യക്തനിധനാന്യേവ
തത്ര കാ പരിദേവനാ?

ഭാരത! = അർജ്ജുന!
ഭൂതാനി = ജീവികൾ
അവ്യക്താദീനി =ആദിയിൽ അവ്യക്തങ്ങളും
വ്യക്തമദ്ധ്യാനി = മദ്ധ്യകാലത്ത് വ്യക്തങ്ങളും
അവ്യക്തനിധനാനി ഏവ=അവസാനം അവ്യക്തങ്ങളും തന്നെ
തത്ര      =  അതിൽ
കാ പരിദേവനാ? = എന്തിന് വിലപിക്കുന്നു.

---

ഭഗവദ്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം  29 - (വിവരണം  11:49 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം -29

ആശ്ചര്യവത് പശ്യതി കശ്ചിദേനം
ആശ്ചര്യവദ്വദതി തഥൈവ ചാന്യ:
ആശ്ചര്യവച്ചൈനമന്യ: ശൃണോതി
ശ്രുത്വാപ്യേനം വേദ ന ചൈവ കശ്ചിത്

കശ്ചിത് = ഒരാൾ
ഏനം = ഇവനെ (ആത്മാവിനെ)
ആശ്ചര്യവത് = ആശ്ചര്യമെന്ന പോലെ
പശ്യതി = കാണുന്നു
തഥാ ഏവ = അപ്രകാരം തന്നെ
അന്യ: = മറ്റൊരാൾ
ആശ്ചര്യവത് = ആശ്ചര്യമെന്നപോലെ
വദതി ച = പറയുകയും ചെയ്യുന്നു
അന്യ: ഏനം = മറ്റൊരാൾ ഇവനെ
ആശ്ചര്യവത് = ആശ്ചര്യമെന്നപോലെ
ശൃണോതി ച = കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രുത്വാ ച= കേട്ടിട്ടും
കശ്ചിത് അപി = ഒരാളും
ഏനം  = ഇവനെ
ന വേദ ഏവ = അറിയുന്നില്ല തന്നെ.

---

ഭഗവദ്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 30 - (വിവരണം 12:29 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 30

ദേഹീ നിത്യമവധ്യോ /യം
ദേഹേ സർവസ്യഭാരത!
തസ്മാത് സർവ്വാണി ഭൂതാനി
ന ത്വം ശോചിതുമർഹസി

ഭാരത! = ഹേ അർജ്ജുന!
സർവ്വസ്യ = എല്ലാവരുടേയും
ദേഹേ = ദേഹത്തിൽ
അയം ദേഹീ = ഈ, ആത്മാവ്
നിത്യം അവധ്യ: = ഒരിക്കലും വധിക്കപ്പെടാവുന്നവനല്ല
തസ്മാത്  = അതുകൊണ്ട്
സർവ്വാണി ഭൂതാനി = ഒരു ജീവിയെ കുറിച്ചും
ത്വം = നീ
ശോചിതും = ദു:ഖിക്കാൻ
ന അർഹസി = അർഹിക്കുന്നില്ല (പാടില്ല)


          ശ്ലോകങ്ങൾ: 11 - 20

          ശ്ലോകങ്ങൾ: 31 - 40

ഭഗവത് ഗീത - അദ്ധ്യായം 2 - ശ്ലോകങ്ങൾ 11 - 20

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 11 (വിവരണം 16:21 മിനിറ്റ്  &  22: 21 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 11

അശോച്യാനന്വശോചസ്ത്വം
പ്രജ്ഞാവാദാംശ്ച ഭാഷസേ
ഗതാസൂനഗതാസൂംശ്ച
നാനുശോചന്തി പണ്ഡിതാഃ

ത്വം =  നീ
അശോച്യാൻ  = ദുഃഖിക്കേണ്ടാത്തവരെകുറിച്ച്
അനു, അശോചഃ  =  ദുഃഖിക്കുന്നു
പ്രജ്ഞാവാദാൻ = അറിവുള്ളവരുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ
ഭാഷസേ ച = പറയുകയും ചെയ്യുന്നു
പണ്ഡിതാഃ  = ജ്ഞാനികൾ
ഗതാസൂൻ = മരിച്ചവരെപറ്റിയും
അഗതാസൂൻ, ച= മരിക്കാത്തവരെ പറ്റിയും
ന അനുശോചന്തി = ദുഃഖിക്കുന്നില്ല.

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 12 - (വിവരണം 14:10 മിനിറ്റ്  & 13:38 മിനിറ്റ്)




ശ്ലോകം -12

ന  ത്വേവാഹം  ജാതു  നാസം
ന  ത്വം നേമേ ജനാധിപാഃ
ന  ചൈവ ന ഭവിഷ്യാമഃ
സർവ്വേ വയമതഃ പരം.

അഹം  = ഞാൻ
ജാതു = ഒരിക്കലും
ന, ആസം = ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
തു ന ഏവ = എന്നതില്ല തന്നെ
ത്വം = നീയും
ന (ആസീഃ ഇതി ന) = ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതില്ല തന്നെ
ഇമേ = ഈ
ജനാധിപാഃ = രാജാക്കൻമാരും
ന (ആസൻ ഇതി) = ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതില്ല തന്നെ 
അതഃ പരം = ഇനി മേലും
വയം, സർവ്വേ = നാം എല്ലാവരും
ന ഭവിഷ്യാമഃ =ഉണ്ടായിരിക്കില്ല
ച നൈവ (ഇതി) = എന്നതും ഇല്ലതന്നെ

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 13 ( വിവരണം 13:15 മിനിറ്റ്  & 9:31 മിനിറ്റ്)



ശ്ലോകം - 13

ദേഹിനോസ്മിൻ യഥാ ദേഹേ
കൗമാരം യൗവ്വനം ജരാ
തഥാ ദേഹാന്തരപ്രാപ്തിഃ
ധീരസ്തത്ര ന മുഹ്യതി.

അസ്മിൻ ദേഹേ= ഈ ദേഹത്തിൽ
കൗമാരം = കൗമാരവും
യൗവ്വനം = യൗവ്വനവും
ജരാ = വാർദ്ധക്യവും
യഥാ = എപ്രകാരമോ
തഥാ = അപ്രകാരം തന്നെയാണ്
ദേഹാന്തരപ്രാപ്തി = അന്യ ദേഹത്തെ പ്രാപിക്കൽ
തത്രഃ = അതിൽ
ധീരഃ. = ധീരനായവൻ ( ജ്ഞാനി)
ന മുഹ്യതി = മോഹത്തെ പ്രാപിക്കുന്നില്ല.

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 14 ( വിവരണം 12:46 മിനിറ്റ്  & 14:45 മിനിറ്റ്)




ശ്ലോകം - 14

മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയ!
ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖദാഃ
ആഗമാപായിനോ നിത്യാ-
സ്താംസ്തിതിക്ഷസ്വ ഭാരത!

കൗന്തേയാ. =ഹേ കുന്തീപുത്രാ!
മാത്രാസ്പർശാഃ തു = ഇന്ദ്രിയവിഷയ ബന്ധങ്ങൾ ആകട്ടെ
ശീതോഷ്ണ സുഖദു:ഖദാഃ = ശീതോഷ്ണ സുഖദു:ഖങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കുന്നവയും
ആഗമാപായിനഃ = വന്നും പോയുമിരിക്കുന്നവയും
അനിത്യാഃ  = അനിത്യങ്ങളുമാണ്
(തസ്മാത്) = അതുകൊണ്ട്
ഭാരത! = അല്ലയോ ഭാരത!
താൻ = അവയെ
തിതിക്ഷസ്വ = നീ സഹിക്കണം

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം. ശ്ലോകം 15 ( വിവരണം 15:29 മിനിറ്റ് )


ശ്ലോകം - 15

യം ഹി ന വ്യഥയന്ത്യേതേ
പുരുഷം പുരുഷർഷഭ!
സുഖദുഃഖസമം ധീരം
സോ മൃതത്വായ കല്പതേ.

പുരുഷർഷ ഭ! = പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ
ഏതേ = ഇവ (വിഷയ ബന്ധങ്ങൾ )
സുഖദുഃഖസമം = സുഖദുഃഖങ്ങളെ ഒരുപോലെ കരുതുന്നവനായി
ധീരം = ധീരനായിരിക്കുന്ന
യം =യാതൊരു
പുരുഷം = പുരുഷനെ
ന വ്യഥയന്തി  = വ്യസനിപ്പിക്കുന്നില്ല
സഃ = അവൻ
അമൃതത്വായ  = മോക്ഷത്തിന്
കല്പതേ. = യോഗ്യനാകുന്നു.

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 16 ( വിവരണം 15:48 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 16

നാസതോ വിദ്യതേ ഭാവോ
നാഭാവോ വിദ്യതേ സതഃ
ഉഭയോരപിദൃഷ്ടോന്ത -
സ്ത്വനയോസ്തത്വദർശിഭിഃ

അസതഃ = ഇല്ലാത്തതിന്
ഭാവഃ = ഉണ്ട് എന്ന ഭാവം
ന വിദ്യ തേ = അറിയപ്പെടുന്നില്ല
സതഃ = ഉള്ളതിന്
അഭാവഃ = ഇല്ലായ്മ
ന വിദ്യ തേ അനയോഃ = അറിയപ്പെടുന്നില്ല
ഉഭയോഃ  അപി = ഈ രണ്ടിന്റേയും
അന്തഃ തു = നിശ്ചയം
തത്ത്വദർശിഭിഃ = തത്ത്വ ജ്ഞാനികളാൽ
ദൃഷ്ടാഃ = അറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 17 ( വിവരണം 12:05 മിനിറ്റ് )




ശ്ലോകം - 17

അവിനാശി തു തദ്വിദ്ധി
യേന സർവ്വമിദം തതം
വിനാശമവ്യയസ്യാസ്യ
ന കശ്ചിത് കർത്തുമർഹതി.

യേന = യാതൊന്നിൽ
ഇദം സർവ്വം = ഇതെല്ലാം
തതം = വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നോ
തത്, തു = അതാകട്ടെ
അവിനാശി  = നാശമില്ലാത്തതെന്ന്
വിദ്ധി = അറിഞ്ഞാലും
അവ്യയസ്യ = നാശ രഹിതമായ
അസ്യ = ഇതിന്‌
വിനാശം = വിനാശത്തെ
കർത്തും = ചെയ്യുവാൻ
കശ്ചിത്  = ഒരുവനും
ന, അർഹതി = കഴിയുന്നില്ല.

---

ഭഗവത്ഗീത അധ്യായം 2 ശ്ലോകം 18- (വിവരണം 10:53 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 18

അന്തവന്ത ഇമേ ദേഹാഃ
നിത്യസ്യോക്താശ്ശരീരിണഃ
അനാശിനോപ്രമേയസ്യ
തസ്മാദ്യുദ്ധ്യസ്വ ഭാരത!

ഭാരത ! =  ഹേ ,അർജുനാ
നിത്യസ്യ = നിത്യനും
അനാശിനഃ = നാശമില്ലാത്തവനും
അപ്രമേയസ്യ = പ്രത്യക്ഷാദി പ്രമാണങ്ങളെ കൊണ്ട്  അറിയാൻ കഴിയാത്തവനുമായ
ശരീരിണഃ = ശരീരത്തോട് കൂടിയ ആത്മാവിന്റെ
ഇമേ ദേഹാഃ = ഈ ദേഹങ്ങൾ
അന്തവന്തഃ = അവസാനമുള്ളവയെന്ന്
ഉക്താഃ  =പറയപ്പെടുന്നു
തസ്മാദ് = അതുകൊണ്ട്
യുദ്ധ്യസ്വ. = നീ യുദ്ധം ചെയ്താലും.

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 19 ( വിവരണം 20: 47 )



ശ്ലോകം - 19

യ ഏനം വേത്തി ഹന്താരം
യശ്ചൈനം മന്യതേ ഹതം
ഉഭൗ തൗ ന വിജാനീതോ
നായം ഹന്തി ന ഹന്യതേ.

യഃ. =  യാതൊരുവൻ
ഏനം  =  ഇവനെ (ആത്മാവിനെ)
ഹന്താരം = കൊല്ലുന്നവനായി
വേത്തി = അറിയുന്നുവോ
യഃ. = യാതൊരുവൻ
ഏനം. = ഇവനെ
ഹതം. = കൊല്ലപ്പെട്ടവനായി
മന്യതേ = വിചാരിക്കുന്നു
തൗ ഉഭൗ  = അവർ രണ്ടു പേരും
ന വിജാനീതഃ = സത്യം അറിയുന്നില്ല
അയം = ഇവൻ
ന ഹന്തി = (ആരെയും) കൊല്ലുന്നില്ല
ന ഹന്യതേ = കൊല്ലപ്പെടുന്നുമില്ല.

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 20 - ( വിവരണം 10:29 മിനിറ്റ് )




ശ്ലോകം - 20

ന ജായതേ മ്രിയതേ വാ കദാചി -
ന്നായം ഭൂത്വാ ഭവിതാ വാ ന ഭൂയഃ
അജോ നിത്യഃ ശാശ്വതോയം പുരാണോ
ന ഹന്യതേ ഹന്യമാനേ ശരീരേ.

അയം. = ഇവൻ (ഈ ആത്മാവ്)
ശരീരേ = ശരീരം (ദേഹം )
ഹന്യമാനേ. = കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ
കദാചിത്  = ഒരിക്കലും
ന ഹന്യതേ = കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ല.
ന ജായതേ. = ജനിക്കുന്നില്ല
ന മ്രിയതേ വാ = മരിക്കുന്നതുമില്ല
ഭൂത്വാ = ഉണ്ടായിട്ട്
ഭൂയഃ = പിന്നെ
ഭവിതാ വാ ന= ഭവിക്കുന്നതുമില്ല
അയം = ഇവൻ
അജഃ = ജനനമില്ലാത്തവനും
നിത്യഃ = നാശമറ്റവനും
ശാശ്വതഃ = ഒരേവിധമായിരിക്കുന്നവനും
പുരാണഃ = പണ്ടേയുളളവനുമാണ്


          ശ്ലോകങ്ങൾ: 1 - 10

          ശ്ലോകങ്ങൾ: 21 - 30

ഭഗവത് ഗീത - അദ്ധ്യായം 2 - ശ്ലോകങ്ങൾ 1 - 10

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം - സാംഖ്യയോഗം - ശ്ലോകം - 1 ( വിവരണം 14:29 മിനിറ്റ് )

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 2 ( വിവരണം 12:54 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 2

ശ്രീ ഭഗവാനുവാച:

കുതസ്ത്വാ കശ്മലമിദം
വിഷമേ സമുപസ്ഥിതം
അനാര്യജുഷ്ടമസ്വർഗ്ഗ്യ -
മകീർത്തികരമർജ്ജുന!

ശ്രീ ഭഗവാനുവാച= ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു
അർജ്ജുന = ഹേ അർജ്ജുന,
അനാര്യജുഷ്ടം = അനാര്യന്മാർക്ക് മാത്രം സന്തോഷമുണ്ടാകുന്നതും
അസ്വർഗ്യം=സ്വർഗ്ഗയോഗ്യമല്ലാത്തതും
അകീർത്തികരം = അപകീർത്തിയെ ഉണ്ടാക്കുന്നതുമായ
ഇദം, കശ്മലം = ഈ മൂഢത
വിഷമേ = (ഈ ) വിഷമഘട്ടത്തിൽ
ത്വാ = നിന്നെ
കുതഃ = എവിടെ നിന്ന്
ഉപസ്ഥിതം = ബാധിച്ചു.

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 3 ( വിവരണം 17:57 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 3

ക്ലൈബ്യം മാസ്മഗമഃ പാർത്ഥ!
നൈതത്ത്വയ്യുപപദ്യതേ
ക്ഷുദ്രം ഹൃദയദൗർബല്യം
ത്യക്ത്വോത്തിഷ്ഠ! പരംതപ!


പാർത്ഥ. = ഹേ, പാർത്ഥ!
ക്ലൈബ്യം = ആണത്തമില്ലായ്മയെ
മാസ്മ ഗമഃ. = നീ പ്രാപിക്കരുത്
ഏതത് = ഇത്
ത്വയി. = നിന്നിൽ
ന ഉപപദ്യതേ. = യോഗ്യമല്ല
ക്ഷുദ്രം. = നീചമായ
ഹൃദയ ദൗർബല്യം = വൈകാരികമായി ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന ദുർബലതയെ
ത്യക്ത്വാ = കളഞ്ഞിട്ട്
പരംതപ. = ഹേ, ശത്രുതാപന!
ഉത്തിഷ്ഠ. = എഴുന്നേൽക്കൂ.

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 4 - (വിവരണം 16:07 മിനിറ്റ് )

---

ഭഗവത് ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 5 - (വിവരണം 15:46 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 5

ഗുരൂനഹത്വാ ഹി മഹാനുഭാവാൻ
ശ്രേയോഭോക്തും ഭൈക്ഷ്യമപീഹ ലോകേ
ഹത്വാർത്ഥകാമാംസ്തു ഗുരൂ നിഹൈവ
ഭുഞ്ജീയ ഭോഗാൻ രുധിരപ്രദിഗ്ദ്ധാൻ.

മഹാനുഭാവാൻ =മഹാതേജ സ്വികളായ
ഗുരൂൻ, തു = ഗുരുക്കന്മാരെയാകട്ടെ,
അഹത്വാ = കൊല്ലാതെ
ഇഹ, ലോകേ = ഈ ലോകത്തിൽ
ഭൈക്ഷ്യം = ഭിക്ഷാന്നത്തെ
ഭോക്തും അപി = അനുഭവിക്കുന്നതായാലും
ശ്രേയഃ. = ശ്രേയസ്സാണ്
ഹി. = എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ
അർത്ഥകാമാൻ = അർത്ഥാഭിലാഷികളായ
ഗുരൂൻ = ഗുരുക്കന്മാരെ
ഹത്വാ = കൊലചെയ്തിട്ട്
ഇഹ = ഇവിടെ (ഈ ലോകത്ത് )
രുധിരപ്രദിഗ്ദ്ധാൻ = രക്തം പുരണ്ട തായ
ഭോഗാൻ, ഏവ= സുഖാനുഭവങ്ങളെ തന്നെ
ഭുഞ്ജീയ= ഞാൻ ഭുജിക്കും (ഞാൻ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും).

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 6 ( വിവരണം 10:56)




ശ്ലോകം - 6

നചൈതദ്വിദ്മഃ കതരന്നോ ഗരീയോ
യദ്വാ ജയേമ യദി വാ നോ ജയേയുഃ
യാനേവ ഹത്വാ ന ജിജീവിഷാമ -
സ്തേവസ്ഥിതാഃ പ്രമുഖേ ധാർത്ത രാഷ്ട്രാഃ

(ന,ച, ഏതത്, വിദ്മഃ, കതരത്, നഃ, ഗരീയഃ
യത്, വ,ജയേമ, യദി, വാ, നഃ, ജയേയുഃ
യാൻ, ഏവ,ഹത്വാ, ന, ജിജീവിഷാമഃ
തേ, അവസ്ഥിതാഃ , പ്രമുഖേ,ധാർത്ത രാഷ്ട്രാഃ)

യദ്വാ =    ഒരു പക്ഷേ
ജയേമ =    നാം ജയിച്ചേക്കാം
യദി വാ =    അല്ലെങ്കിൽ
നഃ  =   നമ്മെ
ജയേയു =   അവർ ജയിച്ചേക്കാം
നഃ =   നമുക്ക്
കതരത് = ഏതാണ്
ഗരീയഃ =   അധികം നല്ലത്
ഏതത് ച =  ഏതെന്ന് (എന്നതിനെ )
ന വിദ്മഃ. =  നാം അറിയുന്നില്ല
യാൻ ഏവ =യാതൊരുവരെത്തന്നെ
ഹത്വാ =   ഹനിച്ചിട്ട്
ന ജിജീവിഷാമഃ = നാം ജീവിച്ചിരിക്കാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നില്ലയോ
തേ ധാർത്തരാഷ്ട്രാഃ  = ആ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻമാർ
പ്രമുഖേ =  നേരെ മുമ്പിൽ
അവസ്ഥിതാഃ = നിൽക്കുന്നു.

---

ഭഗവത്ഗീത - രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം - 7 ( വിവരണം 14:24 മിനിറ്റ്  & 16:04 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 7

കാർപ്പണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ
പൃച്ഛാമി ത്വാം ധർമ്മ സംമൂഢചേതാഃ
യച്ശ്രേയഃ സ്യാന്നിശ്ചിതം ബ്രൂഹി തന്മേ
ശിഷ്യസ്തേഹം ശാധി മാം ത്വാം പ്രപന്നം. 

കാർപ്പണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ  =  അജ്ഞാന ദോഷംകൊണ്ട് മങ്ങിപ്പോയ സ്വഭാവത്തോടു കൂടിയവനും
ധർമ്മസംമൂഢചേതാഃ = ധർമ്മം ഏതെന്ന്‌ സംശയിക്കുന്ന മനസ്സോടു കൂടിയവനുമായ
അഹം = ഞാൻ
ത്വാം. = അങ്ങയോട്
പൃച്ഛാമി = ചോദിക്കുന്നു
യത് = യാതൊന്ന്
മേ. = എനിക്ക്
ശ്രേയഃ. = ശ്രേയസ്സായി
സ്യാത് = ഭവിക്കുമോ
തത്  = അതിനെ
നിശ്ചിതം.  = നിശ്ചയിച്ച്
ബ്രൂഹി = പറഞ്ഞു തന്നാലും
അഹം = ഞാൻ
തന്മേ = അവിടുത്തെ
ശിഷ്യഃ. = ശിഷ്യനാകുന്നു
ത്വാം. = അങ്ങയെ
പ്രപന്നം = ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു
മാം. = എന്നെ
ശാധി. = ശാസിച്ചാലും.

---

ഭഗവത്ഗീത  രണ്ടാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 8 ( വിവരണം 10:27 മിനിറ്റ് )

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 9 ( വിവരണം 12:27 മിനിറ്റ് )





ശ്ലോകം - 9

സഞ്ജയ ഉവാച:

ഏവമുക്ത്വാ ഹൃഷീകേശം
ഗുഡാകേശഃ പരന്തപഃ
ന യോത്സ്യ  ഇതി ഗോവിന്ദ -
മുക്ത്വാ തൂഷ്ണിം ബഭൂവ ഹ!

സഞ്ജയ ഉവാച = സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു
പരന്തപഃ  = ശത്രുതാപകാരിയായ
ഗുഡാകേശഃ  = അർജ്ജുനൻ
ഹൃഷീകേശം = ശ്രീകൃഷ്ണനോട്
ഏവം ഉക്ത്വാ  = ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ട്
ന, യോത്സ്യ = ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യുകയില്ല
ഇതി = എന്ന്
ഗോവിന്ദം = ഗോവിന്ദനോട്
ഉക്ത്വാ = പറഞ്ഞിട്ട്
തൂഷ്ണീം ബഭൂവ= മിണ്ടാതിരുന്നു
ഹ! = ആശ്ചര്യം.

---

ഭഗവത്ഗീത രണ്ടാം അധ്യായം ശ്ലോകം 10- (വിവരണം 10:00 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 10

തമുവാച  ഹൃശീകേശഃ
പ്രഹസന്നിവ  ഭാരത!
സേനയോരുഭയോർമദ്ധ്യേ
വിഷീദന്തമിദം  വചഃ

ഭാരത! =   ഹേ, മഹാരാജാവേ!
ഉഭയോഃ സേനയോഃ = രണ്ട് സേനകളുടേയും
മദ്ധ്യേ  =  മദ്ധ്യത്തിൽ
വിഷീദന്തം = വ്യസനിച്ചിരിക്കുന്ന
തം = അവനോട്
ഹൃഷീകേശഃ =  ശ്രീകൃഷ്ണൻ
പ്രഹസൻ ഇവ = പരിഹസിക്കുന്നവനെ പോലെ
ഇദം വചഃ =  ഈ വാക്കിനെ
ഉവാച  = പറഞ്ഞു.


          ശ്ലോകങ്ങൾ: 11 - 20

ഭഗവത് ഗീത - അദ്ധ്യായം 1 - ശ്ലോകങ്ങൾ 40 - 47

ഭഗവത്ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 40, 41 ( വിവരണം 13:10 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 40

കുലക്ഷയേ പ്രണശ്യന്തി
കുലധർമ്മാഃ  സനാതനാഃ
ധർമ്മേ നഷ്ടേ കുലം കൃത്സ്നം
അധർമ്മോഭിഭവത്യുത.       (40)

കുലക്ഷയേ= കുലനാശത്തിൽ
സനാതനാഃ = നിത്യങ്ങളായ
കുലധർമ്മാഃ = കുലധർമ്മങ്ങൾ
പ്രണശ്യന്തി = നശിക്കുന്നു
ധർമ്മേ.  = ധർമ്മം
നഷ്ടേ  = നശിച്ചാൽ
കുലം = കുലത്തെ
കൃത്സനം = മുഴുവനും
അധർമ്മഃ = അധർമ്മം
അഭിഭവതി = ബാധിക്കും.

ശ്ലോകം - 41

അധർമ്മാഭിഭവാത് കൃഷ്ണ!
പ്രദുഷ്യന്തി കുലസ്ത്രീയഃ
സ്ത്രീഷു ദുഷ്ടാസു വാർഷ്ണേയ!
ജായതേ വർണ്ണസങ്കരഃ.  41)

കൃഷ്ണ = അല്ലയോ കൃഷ്ണാ
അധർമ്മാഭിഭവാത് = അധർമ്മം ബാധിച്ചാൽ
കുലസ്ത്രീയഃ. = കുലസ്ത്രീകൾ
പ്രദുഷ്യന്തി = ദുഷിച്ചുപോകും
വാർഷ്ണേയ! = ഹേ കൃഷ്ണാ
സ്ത്രീഷു = സ്ത്രീകൾ
ദുഷ്ടാസു = ദുഷ്ടകളായിരിക്കുമ്പോൾ
വർണ്ണസങ്കരഃ. = ജാതിസങ്കരം
ജായതേ  = ഉണ്ടാകുന്നു

---

ഭഗവത്ഗീത ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 42,43,44 ( വിവരണം 11:59 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 42

സങ്കരോ നരകായൈവ
കുലഘ്നാനാം കുലസ്യ ച
പതന്തി പിതരോഹ്യേഷാം
ലുപ്തപിണ്ഡോദകക്രിയാ:

സങ്കരഃ. = വർണ്ണ സങ്കരം
കുലസ്യ.= കുലത്തിനും
കുലഘ്നാനാം, ച = കുലനാശകന്മാർക്കും
 നരകായ, ഏവ.= നരകകാരണമായിതന്നെ തീരുന്നു
ഹി  = അക്കാരണത്താൽ
ഏഷാം = ഇവരുടെ
പിതരഃ. = പിതൃക്കൾ
ലുപ്തപിണ്ഡോ ദകക്രിയാ:  = പിണ്ഡോദകക്രിയകൾ ലോപിച്ച് 
പതന്തി  = അധ:പതിക്കുന്നു

ശ്ലോകം - 43

ദോഷൈരേതൈഃ കുലഘ്നാനാം
വർണ്ണസങ്കര കാരകൈഃ
ഉത്സാദ്യന്തേ ജാതിധർമ്മാഃ
കുലധർമ്മാശ്ച ശാശ്വതാഃ

വർണ്ണസങ്കരകാരകൈഃ = വർണ്ണ സങ്കരമുണ്ടാക്കുന്ന
കുലഘ്നാനാം = കുലനാശകരുടെ
ഏതൈഃ.  = ഈ
ദോഷൈഃ =പാപങ്ങളാൽ
ശാശ്വതാഃ = നിത്യങ്ങളായ
ജാതി ധർമ്മാഃ = ജാത്യാചാരങ്ങളും
കുലധർമ്മാഃ, ച= കുലധർമ്മങ്ങളും
ഉത്സാദ്യന്തേ = നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.


ശ്ലോകം - 44

ഉത്സന്നകുലധർമ്മാണാം
മനുഷ്യാണാം ജനാർദ്ദന!
നരകേ നിയതം വാസോ
ഭവതീത്യനുശുശ്രുമ.

ജനാർദ്ദന! = ഹേ, കൃഷ്ണാ
ഉത്സന്നകുലധർമ്മാണാം = കുല ധർമ്മങ്ങൾ നശിച്ചാൽ
മനുഷ്യാണാം   = മനുഷ്യർക്ക്
നരകേ  = നരകത്തിൽ
നിയതം വാസ: = എപ്പോഴും വാസം
ഭവതി ഇതി = ആകുന്നുവെന്ന്
അനുശുശ്രുമ = നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

---

ഭഗവത്ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം - 45 ( വിവരണം 13:10 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 45

അഹോ ബത! മഹത്പാപം
കർത്തും വ്യവസിതാ വയം
യദ്രാജ്യസുഖലോഭേന
ഹന്തും സ്വജനമുദ്യതാഃ

യത്  = ഏത് കാരണത്താൽ
വയം = ഞങ്ങൾ
രാജ്യ സുഖലോഭേന= രാജ്യ സുഖത്തി ലുള്ള അത്യാഗ്രഹത്താൽ
സ്വജനം = ബന്ധുജനങ്ങളെ
ഹന്തും  = കൊല്ലുവാൻ
ഉദ്യതാഃ = തുനിഞ്ഞവരാകുന്നുവോ
(തത്) = (അക്കാരണത്താൽ )
മഹത് പാപം = മഹാപാപത്തെ
കർത്തും  = ചെയ്യുവാൻ
വ്യവസിതാഃ   = നിശ്ചയിച്ചവരാകുന്നു
അഹോ = ആശ്ചര്യം (അയ്യോ)
ബത = മഹാകഷ്ടം

---

ഭഗവത് ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം - 46 ( വിവരണം 14:22 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 46

യദി മാമപ്രതികാര -
മശസ്ത്രം ശസ്ത്രപാണയഃ
ധാർത്തരാഷ്ട്രാ രണേ ഹന്യു -
സ്തന്മേ ക്ഷേമതരം ഭവേത്.

ശസ്ത്രപാണയഃ   = ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന
ധാർത്ത രാഷ്ട്രാഃ = ദുര്യോധനാദികൾ
അശസ്ത്രം   =ആയുധം എടുക്കാത്തവനും
അപ്രതികാരം = എതിർക്കാത്തവനുമായ
മാം   = എന്നെ
രണേ. = യുദ്ധത്തിൽ
ഹന്യുഃ യദി = കൊല്ലുന്നുവെങ്കിൽ
തത് = അത്
മേ. = എനിക്ക്
ക്ഷേമതരം. = ഏറ്റവും ക്ഷേമമായി
ഭവേത് = ഭവിക്കും.

---

ഭഗവത് ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 47 (വിവരണം  17:02)



ശ്ലോകം - 47
സഞ്ജയ ഉവാച:
ഏവമുക്ത്വാർജ്ജുനഃ സംഖ്യേ
രഥോപസ്ഥ ഉപാവിശത്
വിസൃജ്യ സശരം ചാപം
ശോകസംവിഗ്നമാനസഃ

സഞ്ജയ ഉവാച =സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു
അർജ്ജുനഃ = അർജ്ജുനൻ
ഏവം ഉക്ത്വാ = ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ട്
ശോകസംവിഗ്നമാനസഃ = വ്യസനം നിമിത്തം കലങ്ങിയ മനസ്സോട് കൂടിയവനായിട്ട്
സശരം.  = ശരത്തോട് കൂടിയ
ചാപം. = വില്ലിനെ
വിസൃജ്യ. = എറിഞ്ഞ്
സംഖ്യേ.  = യുദ്ധക്കളത്തിൽ
ഉപാവിശത്. = ഇരുന്നു

---

ഭഗവത്ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - സമാപനം (വിവരണം 17:11 മിനിറ്റ് )



          ശ്ലോകങ്ങൾ: 31 - 39

ഭഗവത് ഗീത - അദ്ധ്യായം 1 - ശ്ലോകങ്ങൾ 31 - 39

ഭഗവത്ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 31,32 ( വിവരണം 13:47 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 31

നിമിത്താനി ച പശ്യാമി
വിപരീതാനി കേശവ!
ന ച ശ്രേയോനുപശ്യാമി
ഹത്വാ സ്വജനമാഹവേ.

പദച്ഛേദം:-
(നിമിത്താനി, ച, പശ്യാമി
വിപരീതാനി, കേശവ!
ന, ച, ശ്രേയ:, അനുപശ്യാമി
ഹത്വാ, സ്വജനം, ആഹവേ )


കേശവ  = അല്ലയോ  കേശവാ
വിപരീതാനി   = അനുകൂലമല്ലാത്ത
നിമിത്താനി, ച= നിമിത്തങ്ങളും
പശ്യാമി = ഞാൻ കാണുന്നു
ആഹവേ  = യുദ്ധത്തിൽ
സ്വജനം  = ബന്ധുജനത്തെ
ഹത്വാ  = കൊന്നിട്ട്
അനു  = പിന്നെ
ശ്രേയ:  ച   = ശ്രേയസ്സും
ന, പശ്യാമി = ഞാൻ കാണുന്നില്ല.

ശ്ലോകം -32

ന കാംക്ഷേവിജയം കൃഷ്ണ!
ന ച രാജ്യം സുഖാനി ച
കിം നോ രാജ്യേന ഗോവിന്ദ
കിം ഭോഗൈർ ജീവിതേന വാ?

(ന, കാംക്ഷേ,വിജയം, കൃഷ്ണ!
ന,ച, രാജ്യം,സുഖാനി, ച
കിം, നഃ, രാജ്യേന,ഗോവിന്ദ
കിം ഭോഗൈഃ, ജീവിതേന, വാ?)

കൃഷ്ണ! = അല്ലയോ കൃഷ്ണ
വിജയം = വിജയം
ന കാംക്ഷേ= ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല
രാജ്യം = രാജ്യത്തേയും
 സുഖാനി, ച   =  സുഖങ്ങളേയും
(ന കാംക്ഷേ) = ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല
ഗോവിന്ദl= ഹേ, ഗോവിന്ദ
നഃ= ഞങ്ങൾക്ക്
രാജ്യേന കിം?= രാജ്യംകൊണ്ട് എന്തു ഫലം
ഭോഗൈഃ= സുഖാനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ടോ,
ജീവിതേന  വ= ജീവിതംകൊണ്ട്  തന്നെയാകട്ടെ
കിം  = എന്തു  (പ്രയോജനം)?

---

ഭഗവത്ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 33, 34 ( വിവരണം 13:42 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 33

യേഷാമർത്ഥേ കാംക്ഷിതം  നോ
രാജ്യം ഭോഗൈസ്സുഖാനി  ച
ത  ഇമേവസ്ഥിതാ യുദ്ധേ
പ്രാണാംസ്ത്യക്ത്വാ ധനാനി  ച

(യേഷാം, അർത്ഥേ, കാംക്ഷിതം, നഃ
രാജ്യം,ഭോഗൈഃ സുഖാനി, ച
തേ, ഇമേ, അവസ്ഥിതാഃ, യുദ്ധേ
പ്രാണാൻ, ത്യക്ത്വാ,ധനാനി, ച )

നഃ  =   ഞങ്ങൾക്ക്
യേഷാം അർത്ഥേ = യാതൊരുവർക്ക്  വേണ്ടിയാണോ
രാജ്യം.  = രാജ്യവും
ഭോ ഗൈഃ  = ഭോഗങ്ങളും
സുഖാനി ച = സുഖങ്ങളും
കാംക്ഷിതം. = ആഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടത്
തേ = അങ്ങനെയുള്ള
ഇമേ  = ഇവരെല്ലാം
പ്രാണാൻ = പ്രാണങ്ങളേയും
ധനാനി ച = സമ്പത്തുകളേയും
ത്യക്ത്വാ = ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട്
യുദ്ധേ. =യുദ്ധത്തിൽ
അവസ്ഥിതാഃ = അണിനിരന്നിരിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം - 34
ആചാര്യാഃ പിതരഃ പുത്രാ -
സ്തഥൈവ ച പിതാമഹാഃ
മാതുലാഃ ശ്വശുരാഃ പൗത്രാഃ
സ്യാലാസ്സംബന്ധിനസ്തഥാ.

ആചാര്യാഃ = ഗുരുക്കന്മാർ
പിതരഃ. = പിതാക്കന്മാർ
പുത്രാഃ = പുത്രന്മാർ
തഥാ ഏവ ച = അപ്രകാരം തന്നെ
പിതാമഹാഃ   = മുത്തച്ഛന്മാർ
മാതുലാഃ = അമ്മാവന്മാർ
ശ്വശുരാഃ = ഭാര്യാപിതാക്കന്മാർ
പൗത്രാഃ. = പൗത്രന്മാരും
സ്യാലാഃ  = അളിയന്മാരും
തഥാ  = അതുപോലെ
സംബന്ധിനഃ  = മറ്റു ബന്ധുക്കളും ( ഒക്കെ അണിനിരന്നിരിക്കുന്നു)

---

ഭഗവത്ഗീത - ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 35,36,37 ( വിവരണം 18:12 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 36

നിഹത്യ ധാർത്തരാഷ്ട്രാൻ നാഃ
കാ പ്രീതിഃ  സ്യാജ്ജനാർദ്ദന!
പാപമേവാശ്രയേദസ്മാൻ
ഹത്വൈതാനാതതായിനഃ

ജനാർദ്ദന= ഹേ, ജനാർദ്ദന
ധാർത്തരാഷ്ട്രാൻ= ദുര്യോധനാദികളെ
നിഹത്യ = കൊന്നിട്ട്
നഃ. = ഞങ്ങൾക്ക്
കാ. = എന്തൊരു
പ്രീതി. = സന്തോഷം
സ്യാത് = ഉണ്ടാകും
ആതതായിനഃ  = കൊല്ലാൻ വന്നവരാണെങ്കിലും
ഏതാൻ.  = ഇവരെ
ഹത്വാ  = കൊന്നിട്ട്
അസ്മാൻ = ഞങ്ങളെ
പാപം, ഏവ. = പാപം തന്നെ
ആശ്രയേത്   = ആശ്രയിക്കും  (പിടികൂടും)

---

ഭഗവത്ഗീത ഒന്നാം അധ്യായം - ശ്ലോകം 38,39 ( വിവരണം 11:13 മിനിറ്റ് )



ശ്ലോകം - 38,39
യദ്യപ്യേതേ ന പശ്യന്തി
ലോഭോപഹതചേതസഃ
കുലക്ഷയകൃതം ദോഷം
മിത്രദ്രോഹേ ച പാതകം.     (38)

കഥം ന ജ്ഞേയമസ്മാഭിഃ
പാപാദസ്മാന്നിവർത്തിതും
കുലക്ഷയകൃതം ദോഷം
പ്രപശ്യത്ഭിർ ജനാർദ്ദന!        (39)

ജനാർദ്ദന= അല്ലയോ കൃഷ്ണാ
ലോഭോപഹത ചേതസഃ = ലോഭം കൊണ്ട് ദുഷിച്ച മനസ്സുള്ളവരായ
ഏതേ  = ഇവർ
കുലക്ഷയകൃതം = വംശനാശം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന
ദോഷം  =  ദോഷത്തേയും
മിത്രദ്രോഹേ = മിത്രദ്രോഹത്തിലുള്ള
പാതകം, ച. = പാപത്തേയും
പശ്യന്തി, ന. = കാണുന്നില്ല.
യദി, അപി  = എങ്കിലും
കുലക്ഷയകൃതം = കുലനാശം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന
ദോഷം  = ദോഷത്തെ
പ്രപശ്യത്ഭിഃ  = നല്ലവണ്ണം കാണുന്ന
അസ്മാഭിഃ  = ഞങ്ങളാൽ
അസ്മാത് പാപാത് = ഈ പാപത്തിൽ നിന്ന്
നിവർത്തിതും.     = നിവർത്തിപ്പാൻ (പിൻമാറാൻ )
കഥം = എങ്ങനെ
ന ജ്ഞേയം  = അറിയപ്പെടാതിരിക്കും.


          ശ്ലോകങ്ങൾ: 22 - 30

          ശ്ലോകങ്ങൾ: 41 - 47